علیرضا میربلوک، مدیرعامل موسسه اندیشه برتر میران در چهارمین همایش اقتصاد صنایع پلاستیک در ایران تشریح کرد:

استراتژی کشورها برای کاهش اثرات مخرب پلاستیک

در سومین روز از چهارمین همایش اقتصاد صنایع پلاستیک در ایران، علیرضا میربلوک، مدیرعامل موسیه اندیشه برتر میران در رابطه با صنعت پلیمرهای زیست تخریب پذیر به نکاتی اشاره کرد. وی ابتدا به تاریخچه شروع طرح زیست تخریب پذیرها اشاره کرد و به چالش‌هایی که در ابتدا کار انجمن پلیمر با آن مواجه شده بودند […]

در سومین روز از چهارمین همایش اقتصاد صنایع پلاستیک در ایران، علیرضا میربلوک، مدیرعامل موسیه اندیشه برتر میران در رابطه با صنعت پلیمرهای زیست تخریب پذیر به نکاتی اشاره کرد.
وی ابتدا به تاریخچه شروع طرح زیست تخریب پذیرها اشاره کرد و به چالش‌هایی که در ابتدا کار انجمن پلیمر با آن مواجه شده بودند پرداخت. میربلوک همچنین اظهار کرد که به دلیل شرابط آب و هوایی در ایران ممکن است بسیاری از پروژه‌هایی که کشورهای دیگر به نتیجه رسیده‌اند به مشکل بربخورند. سپس به اراِیه‌ای در رابطه با لزوم توجه به اثرات زیست محیطی پلاستیک‌ها پرداخت. چرا که با توجه به نیاز روز افزون مراقبت از محیط زیست و همچنین جذابیت این مسله در سال‌های اخیر بسیاری از کارآفرینان جذب این بخش شده‌اند.
از سال ۱۹۵۰ تا سال ۲۰۱۷ بیش از ۹.۲ میلیارد تن پلاستیک تولیده شده و حدود ۷ میلیارد تن از آن تاکنون دفن شده‌اند. درنتیجه با توجه به مصرف جوامع از محصولات پلاستیکی، روشن است که نیاز به تولید محصولات زیست تخریب پذیر امری حیاتی است.چرا که آلودگی ناشی از از پلاستیک‌ها می‌تواند منجر به مشکلاتی اجتماعی،زیستی و اقتصادی شود.
او در رابطه با رویکرد کشورها در کاهش اثرات مخرب پلاستیک‌ها بر محیط زیست صحبت کرد. که شامل روش‌های توسعه اقتصاد پلاستیک‌های زیست تخریب پذیر و توسعه استفاده از پلاستیک‌های تولید منابع غیر فسیلی است. البته با توجه به اینکه روش دوم نیازمند استفاده بسیار بالا از منابع آبی و همچنین مناسب کشورهایی بدون منابع نفتی است، باید اشاره کرد که این روش برای اجرا در ایران مناسب نیست.
میربلوک سپس در رابطه با انواع پلیمر‌های زیست تخریب پذیر توضیحاتی ارایه داد. این پلیمرها به دو دسته سنتزی و نشاسته اشاره کرد. البته باید موارد مشکوکی که به عنوان محصولات زیست تخریب پذیر و با استفاده از ترکیبات نشاسته تولید‌ می‌شوند، توسط انجمن بررسی شوند چرا که این محصولات با وجود شباهت بسیار بالا، درواقع زیست تخریب پذیر نیستند.
وی همچنین آمار و ارقامی برای مصرف پلاستیک‌های زیست تخریب پذیر در جهان را ارایه داد. در سال ۲۰۲ مصرف این نوع پلاستیک‌ها در سطحی کمتر از یک میلیون تن در سال قرار داشته است. اما برآورد می‌شود تا ۲۰۲۵ به بیش از ۳ میلیون تن برسد که معادل ۳.۲ درصد پلیمر‌های تجاری است.
در انتها نیز علیرضا میربلوک در رابطه با برنامه کشورها برای مقابله با چالش‌ آلایندگی پلاستیک‌ها صحبت کرد. به گفته وی، اکثر کشورها به جز چین برنامه خود رابه صورت کیفی ارایه کرده‌اند. درصورتی که کشور چین برنامه جامعی به همراه برآورد‌ها و آمار و ارقام ارایه کرده است.
به عنوان نمونه کشورهایی همچون، استرالیا، ویتنام با رتبه ۴ انباشت پسماند‌های پلاستیکی در دنیا، تایلند، فیلیپین،مالزی، تایوان و ژاپن تنها به ارایه برنامه‌هایی به صورت کیفی و دستوری اکتفا کرده‌اند. اما می‌توان گفت برنامه چین بسیار جامع تر و کامل از سایر کشورها است. به عنوان نمونه استفاده کامل از مواد زیست تخریب و کاهش مصرف پلاستیک در بنگاه‌ها و صنایع خرد که در حال حاضر در شهرهای مختلف این کشور اجرا می‌شود.اما نکته مهم این است که در نهایت پلیمرهای زیست تخریب پذیر نیز باید در کارخانه‌ها بازیافت شوند.
در انتها نیز میربلوک عنوان کرد که انجمن نیز باید موضع بگیرد و برنامه جامعی را در رابطه با گرایش به استفاده از این مواد و جایگزینی آن با مواد تخریب ناپذیر به عنوان نقشه راهی برای این صنعت ارایه دهد.