ضرورت شفاف‌سازی نحوه تعیین قیمت پایه مواد اولیه پتروشیمی

به گزارش اینپیا، در ابتدای این جلسه در خصوص قیمت گذاری مواد اولیه در کشور مطرح شد که این قیمت گذاری ها شفاف نیست و در بسیاری از موارد بالاترین قیمتی که در بازارهای جهانی وجود دارد، برای تعیین قیمت پایه در کشور در نظر گرفته می شود.

 

در ادامه این مساله مطرح شد که چهار آیتم برای تعیین قیمت پایه در نظر گرفته می شود که در آن ابهام وجود دارد و می تواند به ضرر صنایع پایین دستی باشد.

 

یکی از این آیتم ها نوع مواد اولیه است. عموما قیمت جهانی مواد اولیه به صورت کلی اعلام می شود. برای مثال پلی اتیلن سنگین دورانی در قیمت های جهانی اعلام نمی شود و در کشور برای اعلام قیمت این گرید، از گریدهای مختلف در گروه پلی اتیلن ها استفاده می کنند و ممکن است هر گریدی که دارای قیمت بالاتری باشد انتخاب شود.

 

دومین آیتم این است که بازه زمانی میانگین گیری قیمت های جهانی مشخص نیست و این امکان وجود دارد که هر بازه زمانی ای که قیمت در آن بالاتر باشد، در نظر گرفته شود.

 

علاوه بر این موقعیت جغرافیایی را هم می توانند تغییر دهند و می توانند آن منطقه ای را برای قیمت گذاری انتخاب کنند که در آن قیمت بالاتر است.

 

در آخر نیز باید به درصدی که در نظر گرفته اند و بر اساس آن دفتر توسعه صنایع پایین دستی می تواند قیمت را متناسب با شرایط بازار تغییر دهد. که این درصد تغییر همیشه مثبت بوده است و تا کنون دیده نشده که قیمتی را به این دلیل کاهش دهند.

 

در این جلسه مطرح شد که تغییرات قیمت ها برای تولیدکنندگان پایین دستی مشکلات بسیاری را ایجاد کرده است و با این وجود همچنان قیمت گذاری ها شفاف نیست و از این رو پیشنهاد شد که یک بار برای همیشه دفتر صنایع پایین دستی پتروشیمی قیمت گذاری ها را شفاف کند.

 

از این رو در ادامه اشاره شد که تنها نهادهایی که می توانند از صنایع پایین دستی حمایت کند، انجمن ملی و سایر تشکل های مربوط هستند.

 

در این میان به این نکته نیز اشاره شد که برخی بر این باورند که قیمت مواد اولیه در کشور ایران نسبت به کشورهای دیگر پایین تر است و ارز نیما با ارز آزاد فاصله بسیاری دارد.

 

در خصوص این مساله گفته شد که پتروشیمی ها نیز با ارز نیمایی خوراک می گیرند و بر این اساس باید مواد اولیه نیز با همین قیمت به فروش برسد و ملاک فعالیت و تحلیل در چارچوب ایران باید باشد.

 

همچنین در ادامه مطرح شد که تحلیل بازار ایران به هیچ وجه ممکن نیست، چرا که هر روز آیین نامه ها و قوانین مختلفی روی کار می آیند و این مساله تحلیل را غیر ممکن می کند.

 

در ادامه این جلسه در خصوص معضلات کاهش سهمیه ها مطرح شد که بسیاری از تولیدکنندگان واقعی هنوز با مشکلاتی جدی رو به رو شده اند.

 

در این راستا گفته شد که شرکت هایی که تولیدکننده واقعی بوده اند و آمارهای خود را با مستندات ارائه کرده اند، رفته رفته سهمیه شان در حال بازگشت است و این تولیدکنندگان با توجه به این که در سال های گذشته از بازار آزاد خرید کرده بودند، نیاز به ارائه مستندات داشتند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *