آیا پلی‌استایرن می‎‌تواند تبدیل به دارو شود؟

محققان روش جدیدی برای بازیافت پلی استایرن پیدا کردند

سرریز زباله‌ها به درون اقیانوس‌ها از یک سو و تبدیل شدن بخش‌هایی از زمین به محل دفن زباله از سوی دیگر سبب شده تا توجه گسترده‌ای به سمت زباله‌های پلاستیکی که در محیط خود می‌ریزیم جلب شود و این موضوع واکنش‌های مختلفی را به دنبال داشته و سبب شده تا جوامع در سراسر جهان برای […]

سرریز زباله‌ها به درون اقیانوس‌ها از یک سو و تبدیل شدن بخش‌هایی از زمین به محل دفن زباله از سوی دیگر سبب شده تا توجه گسترده‌ای به سمت زباله‌های پلاستیکی که در محیط خود می‌ریزیم جلب شود و این موضوع واکنش‌های مختلفی را به دنبال داشته و سبب شده تا جوامع در سراسر جهان برای کاهش، استفاده مجدد و بازیافت این قبیل زباله‌ها به صورت جدی تلاش کنند. اما اینکه چیزی قابل بازیافت باشد به چه معناست؟

بسیاری از ما به راحتی، یک قوطی فلزی یا یک بطری شیشه ای را بدون فکر کردن، به سطل بازیافت پرتاب می‌کنیم اما پلاستیک ها کمی متفاوت هستند، چرا که شیمی و ساختار مواد پلاستیکی آنقدر متنوع است که هر نوع از آن نیاز به روش بازیافت خاصی دارد اما کارخانه‌های بازیافت هنوز برای بازیافت همه انواع پلاستیک مجهز نیستند. در یک دنیای ایده‎آل، شاید کارخانه‌های بازیافت در سرتاسر دنیا وجود داشته باشند که برای کار با هر نوع پلاستیک قابل تصوری مجهز باشند. اما در واقعیت هنوز به آنجا نرسیده‌ایم. بازیافت برخی از پلاستیک‌ها بسیار دشوار است و هنوز تکنیک‌های مؤثر و عملی برای پردازش آنها را توسعه نداده‌ایم و پلی‌استایرن یکی از این مواد چالش برانگیز است. پلی استایرن که به عنوان یک جزء اصلی در استایروفوم شناخته می شود، به طور گسترده استفاده شده اما به ندرت بازیافت می شود.

در حال حاضر، روش اصلی بازیافت پلی استایرن محصولی را ایجاد می‌کند که اغلب آنقدر کم کیفیت است که نمی‌تواند این فرآیند را از نظر اقتصادی مقرون به صرفه کند. به عبارت دیگر، اگر یک کارخانه بازیافت بخواهد پلی استایرن را در مقیاس بزرگ بازیافت کند، یا به یک تقویت مالی مانند یارانه دولتی نیاز خواهد داشت، یا خطر تمام شدن پول و تعطیلی آن وجود دارد اما تصور کنید روشی وجود داشته باشد که پلی‌استایرن را پیش ماده تولید دارو یا حتی یک عطر تبدیل کند.یک راه حل برای این مشکل، بهبود فرآیند بازیافت است تا از نظر اقتصادی مقرون به صرفه یا حتی بهتر، از نظر اقتصادی جذاب شود از همین رو یک تیم تحقیقاتی به رهبری «گرگ لیو»، دانشیار شیمی در کالج علوم، در حال کار برای گسترش مرزهای بازیافت پلاستیک است.

«لیو» با تجربه‌اش در شیمی پلیمر و به‌عنوان یکی از شرکت‌های وابسته به مؤسسه نوآوری ماکرومولکول‌ها، روش جدیدی را برای بازیافت، یا شاید به طور دقیق‌تر، بازچرخانی پلی استایرن ارائه کرده است. روشی که با قرار دادن مواد در معرض اشعه ماوراء بنفش و افزودن یک کاتالیزور شیمیایی، محصولی به نام دی فنیل متان (DPM) ایجاد می‌کند که بسیار کاربردی بوده و به عنوان یک پیش ماده در تولید دارو، تولید پلیمر و حتی به عنوان یک عطر در محصولات مصرفی استفاده می شود. نکته مهم اما این است که قیمت این ماده در بازار 10 برابر بیشتر از سایر موادی است که در حال حاضر می‌توان از پلی استایرن بازیافتی تهیه کرد.اما کار محققان این تیم به همینجا ختم نمی‌شود بلکه آن‌ها تحقیقات خود را یک قدم جلوتر بردند چرا که به دنبال این موضوع بودند که تأیید کنند، این روش جدید از نظر اقتصادی به مقرون به صرفه است از همین رو شیمیدانان «ویرجینیا تک» با کارشناسان تجاری از دانشگاه «سانتا کلارا» و دانشگاه مالی و اقتصاد «دانگ بی» همکاری کردند که تجزیه و تحلیلی را برای تعیین میزان سودآوری این روش بازیافت انجام دهند.

نتایج این همکاری نشان داد که از آنجایی که DPM دارای چنین ارزش اقتصادی بالایی است، هزینه‌های جمع‌آوری و پردازش پلی استایرن کاملا توجیه می شود. این روش بازیافت جدید انگیزه ای برای رفتار با پلی استایرن ایجاد می کند تا به جای رفتن به محل های دفن زباله یا آلودگی پلاستیکی، جمع آوری و بازیافت شود.گرگ لیو سرپرست این تیم تحقیقاتی درباره این موضوع می‌گوید: «من فکر می‌کنم برای مردم مهم است که بدانند چالش‌های بزرگ جهانی مانند زباله‌های پلاستیکی می‌توانند راه‌حل‌های متعددی داشته باشند ما در ویرجینیا تک می‌توانیم به اندازه یک قطعه کوچک به معمای بزرگ بازیافت پلاستیک کمک کنیم و راه‌حل‌هایی برای تأثیر مثبت بر جهان ارائه دهیم.»

منبع: موسسه پلی تکنیک ویرجینیا و دانشگاه ایالتی

*این مقاله در سایت نمایشگاه کا 2022 منتشر شده است. جهت مطالعه مقاله به زبان انگلیسی در سایت اصلی از لینک زیر اقدام کنید:

https://mag.k-online.com/en/Menue/Science_News/Science_News/Researchers_find_a_new_method_for_recycling_polystyrene