محور های اقتصادی نخستین مناظره دور دوم انتخابات ریاست جمهوری

شب گذشته مناظره نخست دور دوم انتخابات ریاست جمهوری میان مسعود پزشکیان و سعید جلیلی برگزار شد.

شب گذشته مناظره نخست دور دوم انتخابات ریاست جمهوری میان مسعود پزشکیان و سعید جلیلی برگزار شد.

به گزارش روابط عمومی انجمن ملی پلیمر ایران ،محورهای اقتصادی این مناظره بدین شرح است:

 

جلیلی: ما امروز اهرم تحریم که طرف مقابل می‌خواهد علیه ما بکار بگیرد را از او بگیریم؛ یک راه این است که گفت‌وگو کنیم که او تعهدات خود را انجام دهد. یک بحث این است که نباید معطل ماند و شهید رئیسی این کار را انجام داد و آن مهم، خنثی‌سازی تحریم است. خود آمریکا می‌گوید ایران دو میلیون بشکه نفت می‌فروشد. باید این دو راه دنبال شود.

نکته‌ی مهم این است که باید طرف مقابل را با اهرم‌های اقتصادی از تحریم‌کردن پشیمان کنیم. اما طرف مقابل چرا در برخی موضوعات کوتاه می‌آید؟ چون می‌بیند ما در برخی مسائل موفق می‌شویم و تهدید را تبدیل به فرصت می‌کنیم. شهید سلیمانی می‌گوید تهدید می‌تواند تبدیل به فرصت شود و این سخن نباید به سُخره گرفته شود. البته این سخن به این معنا نیست که قابلیت‌های دیگر دیده نشود.

 

پزشکیان: شما می‌گوئید پایبند به اجرای قانون برنامه هفتم هستید ولی در عین حال معتقدیم که رشد ۸ درصدی که در برنامه هفتم مورد تاکید قرار گرفته قابل تحقق نیست، بنده همین جا در جلوی چشم این مردم اعلام می‌کنم همین امروز از انتخابات کنار می‌روم به شرطی که آقای جلیلی این رشد ۸ درصدی را محقق کند ولی اگر نتوانست رشد دهد، اعدامش کنند!

منظور شما این است که اف ای تی اف و برجام را قبول نخواهیم کرد. این را شفاف به مردم بگویید. بالاخره شما نظرتان در مورد اینها چیست؟ شما چه برنامه‌ای دارید؟ اگر به تعهدات عمل نکردند شما چه می‌کنید؟ ما نفت را چند می‌فروشیم؟ بشکه‌ای چند؟ قیمتی که مجلس در بودجه می‌گذارد به همان قیمت می‌فروشند؟ شما شفاف بگویید نفت را بشکه‌ای چند می‌فروشید؟ ما مشابه دنیا می‌فروشیم؟ اصلاً امکان ندارد.

قطر گاز ما را گرفته بعد ما به عنوان دومین مملکت دارای این سرمایه، زمستان گاز نداریم. دولت قبل نکرد، آقای شهید رئیسی چرا درستش نکرد؟ آن زمان که بدتر شد. تحریم‌های فلج کننده اجازه نداد. ما برجام را نپذیریم شما چه می‌خواهید در مملکت انجام دهید؟ یک نقشه داشته باشیم. ما روزانه به خاطر سوء مدیریت و نبود برنامه به مملکت ضرر می زنیم و سرمایه‌های مملکت را گم و گور می‌کنیم.

اقتصاد مقاومت؛ بارها گفتم اول در داخل باید به همگرایی برسیم و درباره گره‌هایی که در نفت و گاز و تورم‌هایی که ایجاد می‌کنیم علمی حرف بزنیم و بعد به دنیا ثابت کنیم می‌توانیم بایستیم. در عین حال برأی اینکه از قافله عقب نمانیم بر اساس عزت، حکمت و مصلحت گفت‌و گو کنیم. در معامله باید یک چیزی بدهید و یک چیزی بگیرید. گفتگو روش و علم دارد. چگونه؟ باید دید چطور می‌توان با مدیریت و هدر ندادن سرمایه و بزرگ نکردن دولت به آن عمل کرد. باید بتوانیم معامله را جوش دهیم. باید اقتصاد مقاومتی، مدیریت داخلی را کنار بگذاریم و درست عمل کنیم، سوخت خود را هدر ندهیم.

 

جلیلی: در FATF همین آقای طیب نیا که الان در ستاد شما (پزشکیان) است، رفت با آن گروه توافق کرد؛ بسیاری از کشورهای اروپایی نصف این تعهدات ما را هم انجام نداده‌اند اما آن‌ها در مقابل ما می‌گویند باید همه بندها را اجرا کنید و تازه این را هم قبول ندارند، اما ما می‌آییم مردم خودمان را متهم کرده و واکسن نمی‌خریم.

ما الان ۲ میلیون بشکه نفت می‌فروشیم، شما در مجلس هستید بگویید نفت را چند می‌فروشیم؟ قیمت نفت در دنیا متغیر است و ما هم مطابق دنیا می‌فروشیم. اینجا باید مسئله را درست شناخت. ما در دولت قبل ۲۰۰ هزار بشکه نفت می‌فروختیم اما برای اینکه معطل نماندیم امروز ۲ میلیون بشکه نفت می‌فروشیم. اما اگر شما در داخل مشکل داشته باشید حتی اگر نفت هم بفروشید مشکلی حل نمی‌شود. الان در فروش نفت ۲ تا ۴ درصد پرتی نفت داریم و این عدد بسیار بزرگی نزدیک به ۳۰ میلیارد دلار در ۴ سال است و باید این مشکل را حل کرد.

 

پزشکیان: ماشینی که ۲۰ هزار دلار است در داخل ایران ۱۰۰ هزار دلار می‌فروشند؛ مرزها را باز کنید.

نباید از چرخه تولید در دنیا بیرون بیایم از چرخه تکنولوژی در حال خروج هستیم؛ نمی‌توانیم بگوییم که همه چیز را خودمان تولید می‌کنیم؛ اینکه کشوری خودش همه چیز را تولید کند، دوره‌اش گذشته است.

در سیاست‌های کلی باید دید از کدام تخصص برای کدام هدف باید استفاده کنیم؛ ما اقتصاد دارو، بیمارستان و انواع دیگر داریم و باید از تخصص هریک از متخصصان باید در جای خود استفاده شود. این به دید ما برمی‌گردد.

ما قرار نیست از چرخه تولید بیرون برویم. چرا ما در ماشین مشکل داریم؟ گفتیم خودمان تولید می‌کنیم. چه بلایی داریم با تولید خودرو در مملکت سر مردم می‌آوریم. نباید قفسی دور خود درست کنیم و بگوییم خودمان تولید می‌کنیم. ما باید رقابت ایجاد کنیم اما با اقدام ما داریم از چرخه تکنولوژی در دنیا خارج می‌شویم.

 

جلیلی : حرف من این است که اگر در برنامه کشور مثل برنامه هفتم که رشد ۸ درصدی را قانون کرده است این موضوع به خودی خود انجام نمی‌شود بلکه وزرای مختلف نظیر کشاورزی علوم و صنعت باید به آن اشراف داشته باشند. باید هر کسی بداند که برای تحقق این رشد چه فعالیتی را باید انجام دهد.

من امروز در جمع فعالان اقتصادی عرصه دیجیتال بودم می‌گفتم که بسیاری از کارها را خودمان انجام می‌دهیم کافیست که دولت مانع ایجاد نکند و دولت باید در بحث تنظیم‌گری ورود کند. کافیست بستر رو برای مردم فراهم کنید و در واقع ادارات و وزارتخانه‌های ما باید پناهگاه مردم باشند این‌طور نباشد که مردم بگویند که حالا این هفت خان را چگونه رد بکنیم و یا خدا نکند که کار ما به اداره‌ها بیفتد.

 

پزشکیان: زمانی که نایب رئیس بودم در خیابان‌ها پول مردم را خورده بودند و هی می‌زدند؛ رفتیم ببینیم قضیه چیست. آدم‌ها را صدا کردیم. با رئیس قوه قضائیه و معاون رئیس جمهور صحبت کردیم و برنامه گذاشتیم و یک یک و یواش یواش مشکلاتشان را حل کردیم. گناه آن زمان از حاکمیت بود نه مردم.

به خیابان آمده بودم صدایشان کردم و مشکلاتشان را حل کردم. قوه قضائیه باید پول آنها را بر می‌گرداند نمی‌دونم برخورد کرد با نکرد. من وزیر بودم کارمندان اعتراض کردند. کارمندان جلوی صدا را می‌گرفتند گفتم چه شده؟ گفتند حقوقشان را ندادند. رفتم و گفتم مقصر من هستم باید حقوق شما را می‌دادم. پولشان را دادم و رفتند.

 

جلیلی: کارگر وقتی حرفش شنیده نشود میاید کف خیابان اما اگر درب دفتر را بازکنیم و کارگران بیایند حرف‌هایشان را بزنند مشکلات حل می‌شود.

من امروز صبح در جمع فعالان اقتصاد دیجیتال شرکت داشتند و موضوع تعارض منافع را شما مطرح کردید و زمینه‌های پزشکی و دیگر مسائل هم این مسائل وجود دارد حرف من این است که اگر موضوع را خوب نبینیم و ناقص مطرح کنیم ناگهان می‌بینیم حوادث رخ می‌دهد مانند اتفاق‌های ۱۴۰۱ و هر ماه من در یک دانشگاه حضور پیدا می‌کردم و جلساتی داشتم که حداقل ۳ تا ۴ ساعت به طول می‌انجامید و تا ۶ و یا ۷ ساعت هم ادامه داشت.

در آن دوره‌ای که من به هپکو آذراب می‌رفتم دولت حاضر رقیب ما بود و همان زمان کارگر هپکو من را به آغوش گرفت و گفت خوشحالم که این‌جا به مشکلات ما رسیدگی می‌کنید. وقتی در ۸ سال شما رشد منفی داشته باشید و یا رشد صفر داشته باشید و متوسط رشد ۷ دهم درصد دانشجویان و دانش آموختگان می‌گویند که آینده شغلی ما چه می‌شود و اساتید دانشگاه‌ها نسبت به نقش خود باید احساس خوبی داشته باشند.