مدیریت کارکنان دانشگر در صنایع پلیمر

به گزارش اینپیا متن یادداشت دکتر برمک قنبرپور عضو هیات مدیره و  رییس کمیسیون آموزش انجمن ملی پلیمر ایران زا با هم می خوانیم:

امروزه اهمیت ویژه صنایع پلیمر به عنوان تکمیل‌کننده چرخه صنایع پتروشیمی با توجه به منابع و زیر ساخت­های موجود در کشورمان بر کسی پوشیده نیست. بدیهی است کسب موفقیت در بازار­های داخلی و جهانی و خلق مزایای رقابتی که در نهایت منجر به سودآوری بنگاه­های اقتصادی فعال در این صنایع خواهد شد، زیر بنای توسعه پایدار اقتصادی را در کشورمان پایه خواهد نهاد.

تحقیقات صاحب نظران حوزه کسب و کار در سال­های اخیر نشان داده است که با توجه به تغییرات پی در پی محیط خارجی و افزایش لحظه به لحظه شتاب در حوزه دانش و فناوری، سازمان­ها جهت ادامه بقا و رشد باید دائماً در حال نوآوری باشند و عامل اصلی این چابکی، منابع انسانی به عنوان با ارزش­ترین دارایی­های سازمان­ها هستند. بنابراین فرایند توانمندسازی منابع انسانی نقشی مهم و اساسی در تحقق اهداف و استراژی­های سازمانی ایفا می­کند.

در این راستا می­توان به اهمیت به کارگیری سامانه‌ای یکپارچه جهت جمع‌آوری داده‌ها و تبدیل آن به اطلاعات به روز و مهم­تر از آن نرم‌افزارها و مغزافزارهایی که توانایی تبدیل این اطلاعات را به ارزش افزوده در سازمان‌ها داشته باشند اشاره کرد. این سامانه که طیف گسترده‌ای از فرایندها را جهت خلق، به اشتراک گذاری، مدیریت و بهبود سرمایه­های فکری سازمان پوشش می­دهد مفهوم مدیریت دانش را در سازمان در بر می­گیرد . به بیان ساده­تر، ویژگی اصلی فرایند مدیریت دانش این است که می­توان با به کارگیری آن دانش منابع انسانی را در سطوح مختلف و در مقیاس فردی و گروهی ثبت و نگهداری کرد تا در موارد مشابه جهت تصمیم‌گیری‌های آتی قابل دسترسی باشند. این دانش می­تواند در یک فعالیت اجرایی ساده مانند صدور یک سند حسابداری و یا یک فعالیت علمی و فنی پیچیده مانند طراحی و توسعه محصولی جدید با کاربری بسیار حساس و دقیق مصداق یابد.

خوشبختانه در سال­های اخیر یکی از بسترهای مهم مورد نیاز (اگرچه با محدودیت­های فراوان) جهت پرورش کارکنان دانشگر در صنایع پلاستیک با راه­اندازی و توسعه مراکز دانشگاهی و تحقیقاتی در حوزه صنایع پلیمر از یک سو و مراکز اجرای آموزش‌های حرفه­ای با توجه عمیق‌تر به مباحث اجرایی و عملی از سوی دیگر ایجاد شده است.

به کارگیری روش‌های جدید در استخدام کارکنان دانشگر، موردی است که امروزه در بسیاری از سازمان‌های یادگیرنده و دانش‌بنیان مشاهده می‌شود. تشکیل دپارتمان‌های ارزیابی به منظور جذب بهترین منابع انسانی در کنار بهره‌گیری از فنونی     نظیرآزمون‌های روان‌شناسی و شبیه‌سازی محیط کار، از اهرم‌های هموارسازی ورود کارکنان دانشگر به سازمان‌ها هستند.

عامل دیگری که در مواجهه سازمان‌ها با کارکنان دانشگر حائز اهمیت ویژه است، فرایند بهسازی آن‌ها است. بهسازی کارکنان دانشگر حاوی برنامه‌هایی است که به فرد کمک می‌کند تا بتواند خود را جهت عهده گیری مسؤولیت‌های سنگین‌تر و مهم‌تر آماده کند. این برنامه‌های آموزشی، سازمان‌ها را همیشه پویا و چابک نگه می‌دارند و موجب سهولت روند تغییر روش‌ها و سیاست‌های سازمان‌ها در مواجهه با بازار‌های آشفته کنونی می‌شوند.

فرایند دیگری که در بهره‌برداری مؤثر از کارکنان دانشگر در سازمان‌ها اهمیت دارد ایجاد، حفظ و ارتقای انگیزش در آن‌ها است. این امر به نوبه خود نقش مهمی را در ایجاد میل مستمر به یادگیری، توانایی برقراری ارتباط و به اشتراک‌گذاری افکار و احساسات و در نهایت بهبود فرهنگ سازمانی ایفا می‌کند.

یکی از اهرم‌های ایجاد انگیزش بدون شک عوامل مادی هستند. بنابراین توجه سازمان‌ها به این عامل انگیزشی در برخورد با کارکنان دانشگر بسیار با اهمیت است. در سطحی بالاتر می‌توان دانش را به عنوان یک مؤلفه مهم در طراحی نظام جبران خدمت سازمان‌ها لحاظ کرد. ضمن این‌که توجه به عوامل انگیزشی غیر مادی مانند تقدیر از کارکنان یا فراهم کردن فرصت‌های پیشرفت شغلی یا اهدای سهام به کارکنان دانشگر و سهیم کردن آن‌ها در سود بنگاه‌های اقتصادی اهمیت ویژه‌ای در این حوزه دارد.

اگرچه کارکنان دانشگر تأثیرات مهمی در توسعه سازمان‌ها ایفا می‌کنند اما آن‌ها گاهی در فرایند مدیریت منابع انسانی، سازمان‌ها را خصوصاً در شرایط رکود اقتصادی دچار چالش‌های جدی می‌کنند. نگهداری این کارکنان معمولا هزینه‌های سنگینی را برای سازمان‌ها به همراه دارد. بنابراین ایجاد وفاداری و تعهد سازمانی در کارکنان دانشگر با توجه به افزایش بدون حد و حصر رقابت در عرصه‌های مختلف صنایع پلیمر و امکان در نظر گرفتن مزایای بیشتر توسط سازمان‌های رقیب اهمیت ویژه‌ای دارد. نکته بسیار اساسی و مهم در مدیریت افراد دانشگر این است که رهبری این کارکنان با سایر کارکنان تفاوت‌های اساسی دارد و لزوم شناخت این تفاوت‌ها نیازمندی اساسی یک سازمان است.

مسأله دیگر، اهمیت توجه به ویژگی‌ها و سلایق فرهنگی و اقلیمی این کارکنان در شرایط ویژه جامعه ایران است. بدیهی است مدیریت کارکنان دانشگر در مناطق جغرافیایی مختلف نیازمند به کارگیری سبک‌های مختلفی است. الگو برداری سبک‌های مدیریت کارکنان دانشگر از کشورهای دیگر به دلیل کمبود یا عدم اجرای پژوهش‌های علمی موفق در این حوزه از آفت‌های جدی است که موجب عملکرد نه چندان موفق سازمان‌های ایرانی در مواجهه با این چالش‌ها شده است.

در پایان می‌توان بیان نمود که با اصول و قواعد کهن نمی‌توان کارکنان دانشگر را مدیریت کرد. بلکه لازم است چارچوبی ادراکی متناسب با شرایط روز طراحی و در قالب آن نظام‌های بسترساز توسعه کارکنان دانشگر ایجاد شود. تداوم برتری و سرآمدی تمامی سازمان‌ها و به تبع آن‌ها بنگاه‌های اقتصادی فعال در صنایع پلیمر، نیازمند خلق محیط برتر و انسان‌های برتر است و این کارکنان متعالی هستند که تعالی و رشد سازمان‌ها را در بلند‌مدت تضمین خواهند کرد.

متن کامل در: http://inpia.ir/shownews/11967

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *