نوآوری در صنعت پلیمر و پلاستیک نیاز امروز دنیای درگیر کرونا

به گزارش اینپیا، در ابتدای این جلسه پس از تبادل اخبار این حوزه، مقاله ای در خصوص آثار و پیامدهای منفی مصرف بالای پلاستیک در ایام کرونا و راهکارهای پیش رو برای کاهش این آسیب ها ارائه شد.

 

در این جلسه به این موضوع اشاره شد که با وجود تاکید بر محدودیت یا ممنوعیت تولید پلیمرها در بسیاری از مجامع تصمیم گیری بخاطر آلوده کردن محیط زیست، امروز شاهد آن هستیم که به منظور مقابله با شیوع ویروس کرونا، محصولات پلاستیکی یکی از پر درخواست ترین محصولات شده و همین موضوع فرصتی را برای صنعت پلیمر فراهم کرده است.

 

بر این اساس یکی از راههای مطرح شده این است که در ساخت سطوح از موادی استفاده شود که خود، ضد عفونی کننده و یا آنتی ویروس باشند و یا در تولید ماسک ها هم از موادی استفاده شود که خود، این ویروس را غیر فعال کنند.

 

در این جلسه مطرح شد که دو کمپین در انگلستان نیز برای این کار راه اندازی شده تا دانش لازم و تکنیک های اجرایی آن تکمیل شود.

 

با توجه به مصرف بالای ماسک های پلیمری در ایام کرونا و پیامدهای ناشی از آن، به زودی با مشکلاتی مثل آلودگی های ناشی از این ماسک ها مواجه خواهیم شد و بنابراین نیاز به نوآوری هایی در تولید محصولات پر مصرف این ایام مثل ماسک داریم.

 

یکی از راهکارها و نوآوری های ارئه شده در مقالات معتبر جهانی این است که بتوان ماسک ها را به ماسک های recyclable و قابل بازیافت تبدیل کرد.

 

ماسک های امروزی محدودیت هایی دارند از جمله اینکه فوق آب گریز نیستند، در حد قطرات آب، آب گریز هستند اما این کافی نیست و باید تا حدی باشد که علاوه بر جذب نشدن قطرات آب، آن را به بیرون نیز پرتاب کنند. همچنین این ماسک ها از جنس پ پ هستند واگر بخواهند دوباره مورد استفاده قرار بگیرند باید حتما استرلیزه بشوند که با این کار حتما تغییر شکل می دهند. سرعت تولید روزانه این ماسک ها 40 میلیون در روز معادل 15 هزار تن ضایعات در محیط زیست است.

 

اکثر کشورها راهکاری بهتر از سوزاندن پیدا نکردند که این هم راهکاری مخرب برای محیط زیست است اما اگر بتوان سطح ماسک را فوق آب گریز(سوپر هیدروفوب) کرد می توان بجای سوزاندن ماسک ها، آنها را دوباره قابل استفاده کرد.

 

فوق آب گریز کردن سطح ماسک ها به دو معناست: سطح باید روغنی باشد و آب دوست نباشد. همچنین باید از توپوگرافی خاصی برخوردار باشد یعنی کاملا صاف نباشد. این سطوح قابلیت خود تمیز کردن پیدا می کنند و در این صورت قطرات ویروس نه تنها بر روی این سطح پخش نمی شوند بلکه آلودگی ها را نیز با خود بیرون آورده و به محیط بیرون از ماسک خارج می کنند.

 

ایجاد سطح گرافنی با ضخامت کم و با همان توپوگرافی خاص می تواند تا حدی این هدف را محقق کند. این روش صنعتی شده و در مقیاس های صنعتی قابلیت اجرا دارد اما چالش هایی هم دارد که باید رفع شود.

 

همچنین این ماسک ها با توجه به رنگ سیاهی که دارند به محض قرار گرفتن در معرض تابش خورشید به دمای بالای 80 درجه رسیده و ضد عفونی می شوند.

 

علاوه بر این سطح گرافنی و مواد این ماسک ها قابلیت نمک زدایی از آب دارند بنابراین دوباره می توان از این قابلیت آن ها استفاده کرد.

 

البته این نوع ماسک ها با چالش هایی هم رو بروست مثل اینکه نماندن ویروس روی ماسک و پرتاب آن به فضا و محیط هرچند با سرعت و فاصله پرتاب کمتر از تنفس و عطسه و سرفه با محافظت از دیگران نسبت به بیمار ناقل ممکن است تناقض داشته باشد.

 

در ادامه این جلسه بر این نکته هم تاکید شد که انجمن ملی صنایع پلیمر ایران تلاش کرده در بسیاری از موارد، پیشگام تصمیم گیری باشد و معطل تصمیمات وزارت صمت نماند. تا کنون هم قدرت خوبی پیدا کرده و حتی در کارگروه تنظیم بازار هم نماینده داشته و در بسیاری از مجامع مهم تصمیم گیری حضور موثر دارد.

 

در این جلسه همچنین در خصوص کنفرانس نوآوری، زمان، ساختار و محتوا و سر فصل های این کنفرانس بحث و بررسی شد.
زمان برگزاری این کنفرانس به اتفاق آرا دی ماه تعیین شد.

 

همچنین بر ترویج و ارتقا صنعت نوآوری تاکید شد که برای نیل به آن باید نوآوری های صنعت پلیمر را در دنیا و در ایران مطالعه و مقایسه کرد و اطلاعات کاملی بدست آورد، همچنین همکاری بین صنعت و دانشگاه را هم تقویت کرد.

 

لزوم ایجاد ارتباط میان شرکت های نوآور با یکدیگر و ارائه و معرفی محصولات آن ها و تحقق احداث یک پارک فناوری برای صنعت پلیمر نیز مورد اشاره قرار گرفت.

 

در پایان جلسه نیز نکات و مسائلی در خصوص اصلاح آیین نامه اجرایی قانون مدیریت پسماند مطرح شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *