پیشنهاد تشکل‌ها برای تغییر بازه زمانی بررسی اطلاعات در طرح افق از 3 ماه به یک سال

به گزارش اینپیا، در ابتدای این جلسه در خصوص چالش تولیدکنندگان فصلی در طرح افق بحث و اعلام شد که اکثر صنایع، فصول پرکار و کم کار دارند. برای مثال در خصوص درب و پنجره یو پی وی سی گفته شد که در فصول سرد سال تقاضای بیشتری برای این محصول وجود دارد و نباید ماه های ابتدای سال را برای تعیین سهمیه آن ها مورد بررسی قرار داد.

از این رو گفته شد که بررسی تولید باید به صورت سالیانه باشد و این که سه ماه از سال برای تعیین سهمیه ها بررسی می شود، روش درستی نیست زیرا نه تنها بسیاری از صنایع فروش فصلی دارند بلکه حتی این فروش فصلی برای یک صنعت در مناطق مختلف متفاوت است. همچنین فروش فصلی یک محصول می‌تواند در شمال و جنوب ایران متفاوت باشد.

در این راستا پیشنهاد شد که تشکل های تخصصی، مصرف واحدها را مشخص کنند تا جلوی مساله دلالی گرفته شود. از این رو  باید فصل کاری، کیل مصرف و واحد فاکتورها اصلاح شود تا اطلاعات درستی برای تعیین سهمیه ها در نظر گرفته شود.

در این راستا گفته شد که اکنون تنها فاکتورهای فروش بر اساس 70 درصد ارزش خرید مواد اولیه به علاوه 25 درصد ارزش افزوده، به عنوان مستند تعیین سهمیه استفاده می شود و این موضوع مشکلات بسیاری را حل کرده است.

در ادامه مساله دیگری که مطرح شد، این بود که پیش از این قرار بود که سهمیه ها هر 4 ماه یک بار بازبینی شوند. این در حالی است که اکنون بازگشت به عقب داشته ایم و بررسی ها را به 3 ماه کاهش داده اند.

همچنین در ادامه گفته شد که طرح افق، طرح مناسبی است، اما کاهش بازه زمانی بررسی خرید و فروش، می تواند معضلات زیادی را ایجاد کند، چرا که به عنوان مثال بخش قابل توجهی از محصولات پلیمری به بسته بندی تخصیص داده می شود و این موضوع می تواند با توجه به تقاضا در بازار میزان تولید را تغییر دهد. از این رو به نظر می رسد که بازه زمانی بررسی سهمیه ها باید یک ساله باشد.

در ادامه اشاره شد که طرح افق، طرحی مطلوب است، اما باید بر بستر قانونی و درست خود کار کند و نباید برای تولیدکنندگان مانع ایجاد کند. از این رو در ابتدا باید طرح را قدم به قدم اجرا کنند تا تولیدکنندگان با آن آشنا شوند. علاوه بر این باید بازه یک ساله در نظر گرفته شود.

در ادامه نیز در خصوص پروژه ها و قرارداد های تولید و قراردادهای توسعه ای گفته شد که این طرح نگاهی به این موضوعات ندارد و زمانی که شرکتی، قراردادی برای برای تولید منعقد کند، نمی تواند سهمیه خود را افزایش دهد.

علاوه بر این به موضوع دیگری نیز اشاره شد که تولیدکنندگانی که کیفیت بیشتری در محصولات خود دارند و ارزش افزوده کمتری دارند، سخت تر می توانند سهمیه خود را حفظ کنند. با این وجود برخی تولیدکنندگان که حاشیه سود بالایی دارند، می توانند با ثبت 70 درصد خرید خود در سامانه جامع تجارت، سهمیه خود را حفظ کنند.

مساله دیگری که مطرح شد این بود که طرح افق با وجود این که طرحی مطلوب است، بدون ایجاد زیرساخت ها و اطلاع رسانی صحیح اجرایی شده و این موضوع مشکلاتی را برای تولیدکنندگان ایجاد کرده است. در این راستا باید گفت که طرحی که زیرساخت های مناسبی ندارد، اگر اجرا شود، با شکست مواجه خواهد شد. از این رو این طرح باید به درستی اجرا و ابهامات آن برطرف شود.

موضوع دیگری که مطرح شد این بود که بسیاری از طرح ها متاسفانه بدون جلب مشورت بخش خصوصی و تشکل ها انجام می شود. از این رو، اجرای این طرح ها با قانون بهبود مستمر فضای کسب و کار مغایرت دارد.

بر این اساس باید از ظرفیت های قانونی استفاده شود، تا بخش خصوصی نقشی پررنگ تر در تصمیم گیری ها ایفا کرده و مانع تصمیم گیری های بدون پشتوانه کارشناسی شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *