مواد شیمیایی در زندگی مدرن شهری جدایی ناپذیر هستند، از بسته بندی هایی که غذا را برای مدت طولانی تری تازه نگه می دارد، تا فرش های منازل و ادارات، بدنه گوشی ها و رایانه ها تا وسایل نقلیه ای که سوار می شویم، همه و همه شامل مواد شیمیایی هستند. به گزارش اینپیا به […]
به گزارش اینپیا به نقل از نیپنا؛ صنعت پتروشیمی پس از جنگ جهانی دوم، به عنوان فن آوری کاتالیزور تولید پلیمرهای زنجیره طولانی، که سبک تر و قوی تر از جایگزین های سنتی-طبیعی است را آغاز کرد. رشد تقاضای پتروشیمی، از نظر درصد، معمولاً از نرخ رشد اقتصادی فراتر می رود، زیرا کاربردهای جدید کشف و توسعه می یابد.
اثرات مواد شیمیایی بر سلامت افراد برحسب نوع ماده شیمیایی و مدت تماس با آنها متفاوت است و از بسیار کوچک تا تهدید کننده حیات را شامل می شود. از سال ۱۹۵۰ تا ۲۰۰۰، حجم جهانی تولید مواد شیمیایی بیش از ۵۰ برابر شده است و همه روزه بسیاری از مواد شیمیایی جدید در سراسر جهان ثبت می شوند. این امر باعث افزایش فشار شیمیایی کلی بر محیط، مردم و در نتیجه خطر آسیب می شود.
قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی مضر، چه در محیط داخلی و چه در فضای باز، ممکن است اثرات زیادی بر سلامتی از جمله بیماری های تنفسی و قلبی عروقی، آلرژی و سرطان داشته باشد. به همین ترتیب، حیوانات وحشی و اکوسیستم ها تحت تأثیر استفاده از سموم دفع آفات و تجمع آلاینده های پایدار قرار می گیرند. در ادامه مقاله در نشریه جهان شیمی فیزیک توضیحات بیشتری در این رابطه ارائه می شود.
اثرات مواد شیمیایی چگونه اعمال می شود؟
از دهه ۱۹۴۰، جامعه شاهد افزایش نرخ بسیاری از بیماری ها و مشکلات بهداشتی از جمله سرطان های مختلف، اختلالات خود ایمنی، اختلالات رفتاری و نقص توجه، ناباروری مردان، بلوغ زودرس و انفجار در میزان چاقی و موارد دیابت بوده است.
بدیهی است که سبک زندگی در ۷۰ سال گذشته بسیار تغییر کرده است، اما وجود مواد شیمیایی در محیط، مواد غذایی و کالاهای مصرفی نیز تغییر کرده است. بیش از هر زمان دیگری، افراد در معرض مواد شیمیایی ساخته شده توسط انسان در مواد بسته بندی مواد غذایی، آلودگی هوا، گرد و غبار، زباله های الکترونیکی، اسباب بازی ها و غیره قرار دارند. سطوح قابل اندازه گیری صدها ماده شیمیایی ساخته شده توسط انسان به طور معمول در افراد صرف نظر از سن و محل زندگی آنها یافت می شود.
تعیین تأثیرات بهداشتی این ترکیبات و روش هایی برای کمتر قرار گرفتن در معرض آنها برای محققان بهداشت محیط بسیار چالش برانگیز است و تکنولوژی تشخیص مواد شیمیایی در افراد که در بعضی موارد به سختی یک دهه از عمر آن می گذرد هنوز هم پیشرفت چندانی ندارد.
با این وجود، همزمان با پیشرفت تحقیقات، شواهد در حال افزایش است که قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی روزمره می تواند نقش مهمی در بروز مشکلات سلامتی داشته باشد. اگرچه ماهیت دقیق این تأثیرات هنوز مشخص نیست، اما پیامدهای کلی آن برای سلامتی به این معنی است که قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی بالقوه مضر می تواند آسیب های جبران ناپذیری ایجاد کند.
آیا با وجود این مضرات تقاضا برای محصولات شیمیایی کاهش خواهد یافت؟
در سطح جهانی، تقاضا برای اتیلن – یکی از اجزای اصلی پتروشیمی – سالانه 3-4 درصد افزایش می یابد، معادل 5 میلیون تا 6 میلیون تن دیگر در سال. مقیاس این رشد قابل توجه است، زیرا-برای برآوردن تقاضا-این بدان معناست که هر سال باید سه تا چهار پروژه پتروشیمی چند میلیارد دلاری در مقیاس جهانی توسعه یابد.
سودآوری بخش کالاهای پتروشیمی به صورت چرخه ای است و در پیوند با چرخه تجاری گسترده تر، از قله ها و ناهمواری ها عبور می کند. به رغم قدرت رشد تقاضا، بازار بسیار متفرق است زیرا تعداد زیادی از شرکت های مختلف در این بخش وجود دارد.
از آنجا که بازار پتروشیمی جهانی است، همه سیگنال های قیمت گذاری مشابهی دارند و برای بسیاری، اقتصاد سرمایه گذاری مشابه است-بنابراین، پتروشیمی ها مستعد سرمایه گذاری بیش از حد هستند، بنابراین رکود پشت هر دوره رونق کمین می کند.
همچنین یک چالش سرمایه گذاری مخرب برای بخش مواد شیمیایی وجود دارد-مواد اولیه مبتنی بر گاز کم هزینه هستند و بنابراین مزیت رقابتی ایجاد می کنند و حتی در دوره های «رکود» سودآوری را تضمین می کنند. با این حال، مواد اولیه بر اساس گاز کافی برای تامین کامل تقاضای جهانی در یک دوره طولانی وجود ندارد.
صنعت نفت و پالایش برای افزایش پایدار تقاضای پتروشیمی و فرصتی که در اختیار دارد، بر این چشم انداز تمرکز می کند. این به این دلیل است که چشم انداز تقاضا برای سوخت های حمل و نقل در اقتصادهای توسعه یافته در حال کاهش است.
این عدم رشد در درجه اول به دلیل الزامات قانونی برای سازندگان خودرو برای بهبود بهره وری سوخت است. حرکت به سمت تولید خودروهای برقی، تقاضا برای سوخت های حمل و نقل را کاهش می دهد.
چشم انداز رشد پایدار برای بخش پتروشیمی و فرصت هایی را برای بخش های نفت و پالایش فراهم می کند تا از تاثیر کاهش تقاضای سوخت حمل و نقل جلوگیری کرده و سودآوری مستمر این بخش و ماندگاری نهایی آن را تضمین کنند.
مفاهیم متعددی از این «ابرروند» وجود دارد، مانند:
-علاقه زیاد به پروژه هایی که می توانند از مواد اولیه مبتنی بر گاز استفاده کنند، به ویژه در آمریکای شمالی، که در آن رشد تولید گاز شیل، عرضه مداوم گاز را ارائه می دهد.
-تأسیسات جدید پایین دستی به طور فزاینده ای پتروشیمی ها را با پالایش ادغام می کند. در حال حاضر، پروژه هایی در چین و خاورمیانه در حال توسعه هستند – مواد پتروشیمی حدود نیمی از کل تولید سایت را تشکیل می دهند که بیش از دو برابر سطح تاریخی است.
-پالایشگاه های موجود در بازارهای بالغ اروپا و آمریکای شمالی به طور فزاینده ای به دنبال گسترش دامنه محصولات خود به پتروشیمی ها هستند.
-پالایشگاه های مستقل که سوخت گرا هستند و از نظر رقابتی ضعیف هستند، با آینده چالش برانگیزی روبرو خواهند شد، به ویژه اگر در مناطقی باشند که تقاضا در حال کاهش است.
-پالایشگاهها می توانند سودآوری این بخش رشد پتروشیمی را از بین ببرند، به سادگی با تغییر سریع و بسیار قوی. اجزای مورد استفاده برای تولید بنزین می توانند مواد اولیه پتروشیمی باشند، اما حجم فعلی اجزای بنزین موجود چهار برابر بیشتر از نیاز مواد اولیه پتروشیمی است.
-بازیگران صنعت تولید مواد شیمیایی کنونی باید رویکرد خود را تغییر داده و محصولات تخصصی تری ارائه دهند زیرا پالایشگاه ها بر بازارهای کالایی تسلط پیدا می کنند (زیرا آنها برای تولید مقادیر زیادی مواد ارزان تهیه شده اند).
گذشته از خطر سرمایه گذاری بیش از حد توسط پالایشگاه، ابرهای نظارتی وجود دارد که می تواند چشم انداز پتروشیمی ها را تیره کند. پلاستیک های یکبار مصرف ممکن است از نظر اجتماعی غیرقابل قبول شوند. بازیافت کالاهای مصرفی و پلاستیک های یکبار مصرف نیاز به بهبود دارد، زیرا در حال حاضر پرهزینه و دشوار است، اما فناوری می تواند به حرکت به سمت اقتصاد چرخه ای کمک کند.
پتروشیمی فرصتی برای بخش های نفت و پالایش است، اما مانند همیشه، خطرات زیادی برای کسانی وجود دارد که در بازار پیشرو نیستند یا از موقعیت خوبی برخوردار نیستند.
پنجمین همایش اقتصاد صنایع پلاستیک در ایران 8 و 9 مهر ماه برگزار می شود.